Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012


Δ. Ε. 18 ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι μαθητές:α) Να γνωρίσουν το Περιεχόμενο της Κυριακής της Ορθοδοξίας.
                    β) Να κατανοήσουν την αναγωγική δύναμη των εικόνων στο πρωτότυπο.
                   γ) Να μυηθούν ( έστω κατά τρόπο εισαγωγικό) σε θέματα τεχνοτροπίας των
                       εικόνων.
                   δ) Να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της εικόνας στην ορθόδοξη παράδοση
                       και στην προσωπική ζωή των πιστών.
      
ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
ΕΙΚΟΝΕΣ: Απαραίτητες στη λατρεία. Παριστάνουν τα πρόσωπα της επουράνιας
                  Εκκλησίας.
ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ: Ο «πόλεμος» που ξέσπασε στους κόλπους της Εκκλησίας, που
                           αμφισβήτησε τη λατρεία των εικόνων.
        ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ
1.    Περίοδος Ισαύρων: Αμφισβήτηση των εικόνων
2.    Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος:Τιμητική προσκύνηση των εικόνων
3.    Λέων Ε΄Αρμένιος: Β΄ Φάση Εικονομαχίας
4.    Τοπική Σύνοδος Κών/πολης (843) (επί Θεοδώρας): Αναστήλωση των Εικόνων
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ:Η γιορτή που θεσπίστηκε για ανάμνηση  της αναστήλωσης

ΑΙΤΙΑ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ (ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ)
·         Η επίδραση του Ιουδαϊσμού & του Ισλαμισμού στους Ισαύρους(Τόπος καταγωγής τους)
·         Οι υπερβολές των πιστών ( λάτρευαν το υλικό)
·         Η άποψη των εικονομάχων: Ο Χριστός δεν ζωγραφίζεται ( Θεότητα = Αθέατη και
                                                                                                                    Απερίγραπτη)
Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
  •   Στην εικόνα του Χριστού, αναπαριστάνουμε το σαρκωμένο Λόγο. Προσκυνούμε το πρρόσωπό του, στο οποίο οι δύο φύσεις του είναι αχώριστα ενωμένες.
  •   Οι εικόνες δεν είναι φωτογραφίες. Δεν είναι φυσική απεικόνιση.
  •   Τα πρόσωπα φανερώνουν μια «μυστική» πραγματικότητα, τη δόξα του ουρανού.
  •   Η τιμή δεν απευθύνεται στο υλικό αλλά « προς το πρωτότυπο διαβαίνει» (Μ. Βασίλειος).

Η ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΠΡΩΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
§  Απλές, άτεχνες, συμβολικές παραστάσεις των εικόνων.
ΑΡΓΟΤΕΡΑ
§  Πλουτίζονται, ιστορούν και αφηγούνται τη ζωή του Κυρίου , της Θεοτόκου των Αγίων.



13ΟΣ – 15ΟΣ ΑΙΩΝΑΣ
§  Μακεδονική Σχολή: Εκπρόσωπος ο Μανουήλ Πανσέληνος.
§  Ζωηρά χρώματα, φυσικές κινήσεις, ρεαλιστικές και εξιδανικευμένες.


16ος ΑΙΩΝΑΣ
§  Κρητική Σχολή: Εκπρόσωπος ο  Θεοφάνης ο Κρης.
§  Παραδοσιακή, πρόσωπα ασκητικά, συγκρατημένα, αυστηρά αλλά και υποβλητικά
     ευγενικά.




ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΑΙΩΝΕΣ
§  Επίδραση από τη Δύση.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΑΙΩΝΕΣ

§  Στροφή στην Παράδοση ( Φώτης Κόντογλου)
Δ.Ε. 12 ΤΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΔE 11 ΤΑ ΔΥΟ ΦΥΛΑ

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

Δ. Ε. 16 ΠΑΝΑΓΙΑ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Δ. Ε. 16 ΠΑΝΑΓΙΑ, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί σέβονται ιδιαίτερα και τιμούν τη Θεοτόκο.
Στο πρόσωπό της τιμάται ο άνθρωπος, η γυναίκα, η μητέρα.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
1.     Ο Ακάθιστος Ύμνος:Τον συνέθεσε ο Ρωμανός ο Μελωδός. Ψάλλεται την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής.
 (Οι χαιρετισμοί του αγγέλου προς τη Μητέρα του Θεού υπενθυμίζουν στους πιστούς το μεγαλείο της Θεοτόκου και τη συμβολή της στη σωτηρία του κόσμου)
2.    Μικρός και Μεγάλος Παρακλητικός Κανόνας:(14 Πρώτες ημέρες του Αυγούστου)
     (Τα τροπάρια υμνούν τη Θεοτόκο, τονίζουν τη θέση της ως μεσίτριας μεταξύ Θεού και ανθρώπων και εκφράζουν την ευσέβεια των χριστιανών για το γεγονός της κοιμήσεως)
·        Θεοτόκια: Ύμνοι που εκφράζουν την πίστη ότι η Θεοτόκος είναι όχι μόνο η Μητέρα
                            του Θεού, αλλά και όλων των ανθρώπων.
·        Ευχές: Για μεσιτεία, παρηγοριά, ενίσχυση πίστης.


Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
·        Στο πρόσωπο της Θεοτόκου:Πραγματοποιείται το σχέδιο του Θεού για τη
                                                              σωτηρία των Ανθρώπων (Πρωτοευαγγέλιο).
                              Η Θεοτόκος, εκπροσωπώντας  το ανθρώπινο γένος είπε το μεγάλο «ναι».

·        Η Ορθόδοξη Παράδοση την ονομάζει:  Θεοτόκο, Αειπάρθενο, Παναγία.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ – ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
                          
ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Δόγμα Ασπίλου Συλλήψεως: Απαλλαγή της Θεοτόκου από το Προπατορικό  αμάρτημα
Η αμαρτία των προπατόρων, μεταδιδόμενη δια της φυσικής γεννήσεως, δεν ισχύει μόνο για τον καθ’ υπερφυσικό τρόπο γεννηθέντα Ιησού Χριστό
Δόγμα Ενσώμου Αναλήψεως:
( Η άσπιλος και αειπάρθενος Θεομήτωρ Μαρία , μετά το πέρας του  επιγείου βίου της , ανελήφθη μετά σώματος και ψυχής εις την ουράνιον δόξα και λαμπρότητα)
Ο θάνατός της συνέβη πραγματικά
 (Το σώμα της Θεοτόκου «μετέστη» στον ουρανό μετά τον θάνατό της)



.


ΟΙ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ: Αναφέρονται στα γεγονότα της ζωής της Παναγίας.

            


















Το Γεννέθλιον της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου):
Η Θεοτόκος γεννήθηκε από τους: Ιωακείμ και Άννα


Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου):
Η αφιέρωσή της στο Ναό του  Σολομώντα.


Η Σύναξη της Θεοτόκου (26 Δεκεμβρίου): Γιορτάζεται το πρόσωπο που γέννησε το Χριστό
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (25 Μαρτίου): εννιά μήνες πριν τη Γέννηση του Χριστού.

                                          Η Κοίμηση της Θεοτόκου(15 Αυγούστου)
                                 




Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Δ. Ε. 15 ΣΥΝΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ: Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ



Δ. Ε. 15 ΣΥΝΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ: Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ
Οι μαθητές: α) Να γνωρίσουν τα σχετικά με την έννοια της Εκκλησίας στον αρχικό
                       Χριστιανισμό.       
                     β) Να συνειδητοποιήσουν ότι η ευχαριστιακή σύναξη αποτελεί το κέντρο της
                       ζωής της Εκκλησίας.    
                    γ) Να παρακινηθούν ώστε να βιώσουν τα αγαθά που προέρχονται από την
                       ευχαριστιακή σύναξη. 
                   
ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
Α) Η ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
·         Η πρώτη χριστιανική κοινότητα που δημιουργήθηκε στα Ιεροσόλυμα είχε ως κέντρο τη λατρεία και  την προσευχή και οι πιστοί ζούσαν με αγάπη, τελώντας καθημερινά το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
·         Οι Απόστολοι έβαλαν τις βάσεις για την ίδρυση τοπικών Εκκλησιών.
·         Οι φυλετικοί φραγμοί σπάζουν.
·         Εμφανίζονται οι πρώτες αντιδράσεις( διωγμοί – Μαρτύρια), οι οποίες, αντί
         να ανακόψουν το ρεύμα της ιεραποστολικής δράσης, το διόγκωσαν.
·         Εκτός από τους Αποστόλους δρουν οι:
1.    Αποστολικοί Πατέρες: Παρουσίασαν, εξήγησαν, ξεκαθάρισαν τη
                                             διδασκαλία της Εκκλησίας
2. Απολογητές: Υπερασπίστηκαν την Εκκλησία( όταν αυτή εκδιώχθηκε).


Β) Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ

  Όταν συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία, πρέπει να γνωρίζουμε ότι:
1.    Είμαστε ένα σώμα, το σώμα του Χριστού.
2.    Μεταλαμβάνοντας τον Άρτο και τον Οίνο: ενωνόμαστε με το Χριστό και με τους     συνανθρώπους , καταργούμε τον ατομισμό και προσευχόμαστε ακόμη και για τους εχθρούς μας.
3.    Συμμετέχουμε προσευχόμενοι (Ενεργή Συμμετοχή):         α) Απαντούμε με το «Αμήν». β)Ομολογούμε την πίστη μας («Πιστεύω»).
4.    Ζούμε συγχρόνως στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.
5.    Αγιαζόμαστε, ζούμε την πίστη μας, παίρνουμε τη χάρη του Θεού, είμαστε ενωμένοι μαζί Του.


Γ) ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Το έργο της Εκκλησίας είναι: διδακτικό, αγιαστικό, ποιμαντικό.

  Στην Εκκλησία, η λατρευτική σύναξη συνδυάζεται με τη φιλανθρωπία.

Δ.Ε. 11 ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ



Δ. Ε. 11 ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ
Οι μαθητές: α) Να γνωρίσουν τις αιτίες και τις συνέπειες του κακού στην προσωπική  και κοινωνική ζωή.
 β) Να συνειδητοποιήσουν την κατάλυση του κακού με την ενανθρώπιση του Θεού.
 γ) Να συνειδητοποιήσουν ότι το κακό αντιπαλεύεται με τον προσωπικό, αλλά και τον κοινωνικό, αγώνα του καθενός και όλων των χριστιανών μαζί.

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
α) Τι είναι κακό;
              1. Η διακοπή της σχέσης του κτιστού κόσμου με το Θεό.   Συνέπεια: Ο Θάνατος
Κακό:    2. Ευθύνη: Βαρύνει τον άνθρωπο (κακή χρήση του αυτεξουσίου).
  3. Ο Θεός δεν δημιουργεί το κακό, αλλά δίνει στον άνθρωπο τη δυνατότητα της επιλογής.

β) Προπατορικό Αμάρτημα: Αφετηρία του κακού
Εντολή του Θεού: Σκοπός:Η περιφρούρηση και ενίσχυση της σχέσης του ανθρώπου με το Θεό και όχι η στέρηση της γνώσης.
                                                    Σεβασμός της ελευθερίας επιλογής.
  
 1. Συνειδητοποίηση Γύμνιας.
Αποτελέσματα:     2. Έκλειψη Αθωότητας.
3. Έκθεση στο βλέμμα του άλλου.

γ) Συνέπειες του κακού
·         Διακοπή της σχέσης με το Θεό (Πνευματικός και σωματικός θάνατος).
·         Σύγκρουση ανθρώπου με συνανθρώπους (Κοινωνικό κακό).
·         Διαστροφή σχέσεων με το φυσικό περιβάλλον (= εχθρικό).
                    Διαχρονικότητα του φαινομένου.

δ) Ο Θεός και το κακό
Γιατί ο Θεός δεν εμποδίζει το κακό;
  1. Σεβασμός της ελευθερίας των δημιουργημάτων του.
  2. Με την ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού καταπολεμείται ο θάνατος.
 ε) Η ευθύνη του ανθρώπου
·         Στο κείμενο της Γενέσεως: Δίνεται έμφαση στην ευθύνη και το ρόλο του ανθρώπου. 
Γυμνός: Ο άνθρωπος μόνος του κόβει τις γέφυρες επικοινωνίας.
Ανάσταση: Δίνει στον άνθρωπο την ευκαιρία για επανασύνδεση των σχέσεων
Α) Με το Βάπτισμα  ,   Β) με τη Θεία Ευχαριστία επιτυγχάνονται:                                                  α) Η Καταπολέμηση των παθών , β) Η αλλαγή στις άδικες κοινωνικές δομές, γ) η Αγάπη και η θυσία για τους συνανθρώπους και δ)  η  Επανασύνδεση με το  Φυσικό Περιβάλλον
Παράδειγμα: Οι Άγιοι της Εκκλησίας.