Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Ποιητικές Νότες

Αποσπάσματα από την εκπομπή "Ποιητικές Νότες" που "εκπέμπει" στο διαδίκτυο η ομάδα εργασίας της Β΄Λυκείου του 1ου ΓΕΛ Γρεβενών, στα πλάισια της Διαθεματικής Εργασίας: "Η Τέχνη του λόγου ταξιδεύει στο ραδιόφωνο μέσω διαδικτύου"

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Εορτή των Τριών Ιεραρχών



Με αφορμή τη γιορτή των Τριών ιεραρχών δείτε το παραπάνω φιλμ από το χρήστη Νεκτάριο Κουκούλη. Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=qy9WP76do28

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

27 Ιανουαρίου: Παγκόσμια ημέρα για τα θύματα του Ολοκαυτώματος

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε στις 2 Νοεμβρίου 2005 να ανακηρύξει την 27η Ιανουαρίου Διεθνή Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς - Μπίρκεναου στην Πολωνία. Πηγές: http://www.sansimera.gr/worldays/130#ixzz2JCaxajLa και http://www.youtube.com/watch?v=K9oXXboppqk

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013


Δ. Ε. 21 ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ

ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ
Οι μαθητές: α) Να συνειδητοποιήσουν τις συνέπειες του κάθε είδους φανατισμού.
 β) Να γνωρίσουν τα αίτια του θρησκευτικού φανατισμού και να αξιολογήσουν τις συνέπειες του.
γ) Να γνωρίσουν το περιεχόμενο και τους αγώνες των ανθρώπων για τη θρησκευτική τους ελευθερία.
 δ) Να διδαχθούν το θρησκευτικό και συνταγματικό πλαίσιο της θρησκευτικής ελευθερίας στην Ελλάδα σήμερα.
ε) Να κατανοήσουν την οφειλόμενη στάση σου χριστιανού απέναντι στους αλλόδοξους και τους αλλόθρησκους.

                                  ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

α) Το φαινόμενο του φανατισμού και τα αίτιά του
Φανατισμός (fanum = ιερό): Η αποκλειστική προσπάθεια επιβολής των ιδεών ενός ατόμου ή μιας ιδεολογίας.
 Μορφές θρησκευτικού φανατισμού:
1.    Θρησκοληψία (Σχολαστική τήρηση θρησκευτικών εντολών με δεισιδαιμονικά και ψυχοπαθολογικά χαρακτηριστικά)
2.    Πουριτανισμός (Άκριτη αυστηρότητα στην ηθική καθαρότητα)
3.    Συντηρητισμός (Προσκόλληση σε ιδέες του παρελθόντος)
4.    Προσηλυτισμός ( Στρατολόγηση οπαδών με δόλια μέσα)
5.    Θεοκρατία  ( Διοίκηση του κράτους με θρησκευτικούς νόμους)
6.    Θρησκευτικός Επεκτατισμός (Η με κάθε μέσον προσπάθεια επέκτασης μιας θρησκείας)

Οι ρίζες του φανατισμού:
  •  Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο
  •   Η άγνοια
  •   Η έλλειψη δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης και διαμόρφωσης δημοκρατικής συνείδησης
  •   Η μειωμένη κριτική ικανότητα

 Τα αίτια του θρησκευτικού και κάθε φανατισμού
1.    Ψυχολογικά: α) Ποικιλία Νευρώσεων ( Συμπλέγματα, Άγχη κλπ)
   β) Ομαδικές νευρώσεις που τροφοδοτούνται από την ψυχολογία της μάζας.
2.    Πολιτικά & Κοινωνικά: Προβλήματα κοινωνικής σταθερότητας- οικονομικά προβλήματα
3.    Θρησκευτικά: Ο Φανατισμός ανάγεται σε αρετή και η βία σε μέσο εξάπλωσης των ιδεών

 β) Θρησκευτικός φανατισμός και ανεξιθρησκία στην ιστορία

·         1ος – 4ος αι. μ.Χ.: Διωγμοί κατά των Χριστιανών – βίαιες συγκρούσεις ( Αιρέσεις)
·         Μεσαίωνας: Διωγμοί των αυτοκρατόρων κατά των αιρετικών- Ισλάμ κατά Χριστιανών
·         Σταυροφορίες (11ος – 15ος αι.)
·         Ιερά εξέταση- Κυνήγι μαγισσών στη Δ. Ευρώπη και Αμερική
·         Θρησκευτικοί Πόλεμοι μεταξύ Προτεσταντών και Ρωμαιοκαθολικών ( Ευρώπη 16ος – 18ος αι.)

Διαφωτισμός: Τίθεται το αίτημα της Ανεξιθρησκίας
Ανεξηθρησκία: Ο σεβασμός από το κράτος, αλλά και από κάθε άνθρωπο των
                          θρησκευτικών πεποιθήσεων του καθενός
1948: Η ανεξιθρησκία καθιερώνεται παγκοσμίως από τον Ο.Η.Ε.

 γ) Ο Χριστιανισμός απέναντι στο φανατισμό και τους αλλόδοξους

1.    Η Ορθόδοξη Εκκλησία καταδίκασε το λεγόμενο “εισπηδητικό μαρτύριο”
2.    Αρνήθηκε την έννοια του “ιερού πολέμου”, σε όλες τις φάσεις της ιστορίας της
3.    Η ιεραποστολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας διακρίνεται από σεβασμό προς τη θρησκεία και τον πολιτισμό του άλλου
·         Ο Χριστιανός διαλέγεται και σέβεται τα πρόσωπα που πρεσβεύουν διαφορετικές πεποιθήσεις και δεν φοβάται να μαρτυρήσει για την αλήθεια
  
δ) Η ανεξιθρησκία στην Ελλάδα

1827, Σύνταγμα της Τροιζήνας: Διακηρύχθηκε στην Ελλάδα η ανεξιθρησκία
Σύνταγμα της Ελλάδας ( άρθρο 13): Ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης
                                Επικρατούσα θρησκεία: Η Ορθόδοξη Εκκλησία (άρθρο 13)



 Οι Χριστιανοί πρέπει να διαφυλάξουν το καθεστώς ανεξιθρησκίας στην Ελλάδα και να συμβάλουν στην εμβάθυνση του, αφού η ανεξιθρησκία είναι η θεσμική έκφραση του σεβασμού στο συνάνθρωπο.



Δ. Ε. 23 ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ  ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

Η Θ. Λειτουργία χωρίζεται σε δύο τμήματα:
                                                                                  
Α΄ ΜΕΡΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΟΥΜΕΝΩΝ
    1.    ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ του Τριαδικού Θεού
    2.    ΑΝΤΙΦΩΝΑ – ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ της ημέρας
    3.    ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ( Η μεταφορά του Ευαγγελίου από την Αγ. Τράπεζα, στο κέντρο του ναού)                                  
    4.    ΨΑΛΜΩΔΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΥΜΝΩΝ- ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΑ- ΤΡΟΠΑΡΙΑ- ΤΡΙΣΑΓΙΟΣ ΥΜΝΟΣ
    5.    ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ: α) ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ: (Πράξεις και επιστολές Κ.Δ.)                           β) ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ:(Η ζωή του Χριστού, η διδασκαλία και τα θαύματά Του)
Μας υπενθυμίζουν τις θεμελιακές αλήθειες της πίστης.
Μας ενισχύουν στον πνευματικό μας αγώνα.
      Δεν είναι απλή ανάγνωση, αλλά βίωση της θεϊκής παρουσίας

ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΥΣΗ
  Μέσα από όλα μας τα αιτήματα γίνεται σαφές ότι κατά τη Θεία Λειτουργία εκδηλώνεται βαθύτατο ενδιαφέρον για τον άνθρωπο και για τον κόσμο που τον περιβάλλει.
  Ο Χριστιανός καλείται να μιμηθεί τη θεϊκή αγάπη ( προσευχόμενος για τους ανθρώπους).
 Οι αιτήσεις μας θυμίζουν ότι από το Θεό εξαρτάται η ύπαρξη και η συντήρηση της
     δημιουργίας.

Β΄ ΜΕΡΟΣ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
1.    ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: Η μεταφορά του άρτου και του οίνου από την Πρόθεση στην Αγία Τράπεζα
2.    ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΧΩΡΗΣΗ: Πριν από την ομολογία της κοινής πίστης (Σύμβολο της Πίστεως) καλούνται από τον Ιερέα οι πιστοί για αλληλοσυγχώρηση ( Βασική προϋπόθεση για συμμετοχή στη Θ. Μετάληψη)
3.    ΑΓΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ: Το τμήμα κατά το οποίο τα Τίμια Δώρα προσφέρονται («αναφέρονται») στο Θεό
4.    ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΔΙΠΤΥΧΩΝ: Κατάλογος, με δύο πτυχές, όπου αναγράφονται τα ονόματα ζώντων και νεκρών
5.    ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ : « Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης………»

Στον ύμνο που ακολουθεί αποτυπώνεται η χαρά των πιστών
       (« είδομεν το φως το αληθινόν…….»)


ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ: Ευγνωμοσύνη προς το Θεό και ευχή ώστε η ζωή των
                                                         πιστών να βρίσκεται στα χέρια Του.


Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ...

Πηγή:http://www.youtube.com/watch?v=BfyrN9uWEpA

Δ. Ε. 18 ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΗΘΟΣ ΩΣ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ
Οι μαθητές:  α) Να διδαχθούν τις συνέπειες των προκαταλήψεων
                     β) Να συνειδητοποιήσουν ότι στην ορθοδοξία οι διακρίσεις είναι καταδικαστέες επιλογές των ανθρώπων.
 γ) Να κατανοήσουν τον αγωνιστικό χαρακτήρα του Χριστιανισμού κατά πολλών και ποικίλων προκαταλήψεων. Οι προκαταλήψεις ήταν και είναι μια πραγματικότητα ( Ορισμός. Έννοια προκαταλήψεων).                              
                             ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

 α) Η Προκατάληψη ως φαινόμενο

 ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ: Ονομάζεται η άποψη που διαμορφώνει κανείς για πρόσωπα, ιδέες ή καταστάσεις χωρίς προηγουμένως να έχει πλήρη ενημέρωση και
γνώση, χωρίς να έχει χρησιμοποιήσει τη λογική και την κριτική σκέψη.
  •  Η Προκατάληψη διαμορφώνει στερεότυπα  που καταλήγουν να δικαιολογούν συμφέροντα και αδικίες.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΕ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

1.    Φυλετικές Προκαταλήψεις ( Αμερική- Ευρώπη)
2.    Εθνικές Προκαταλήψεις
3.    Θρησκευτικές Προκαταλήψεις
4.    Διακρίσεις εις βάρους των Γυναικών

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

1.    Ρατσιστικοί Νόμοι
2.    Οικονομική Εκμετάλλευση
3.    Περιθοριοποίηση και πολιτιστική υπανάπτυξη μειονοτήτων

β) Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός απέναντι στην προκατάληψη

·         Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια όλοι οι άνθρωποι, πλούσιοι και φτωχοί, δούλοι και ελεύθεροι, άνδρες και γυναίκες, αντιμετωπίζονται όμοια και ισότιμα.
·         Η Ορθόδοξη Εκκλησία συνέχισε την οργάνωση της ζωής της γύρω από το μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, ξεπερνώντας αυστηρά τους κοινωνικούς και εθνικούς διαχωρισμούς.
·         1872: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καταδίκασε ως αίρεση τον εθνοφυλετισμό[1] ,που διασπούσε το ενιαίο σώμα του Χριστού.

γ) Σύγχρονες θεολογικές ζυμώσεις

·         Ο δυτικός Χριστιανισμός μετά τον 17ο αιώνα, περιορίστηκε σε ένα αντιδραστικό ρόλο (όσον αφορά τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας) προσπαθώντας να διατηρήσει τα κεκτημένα του, ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία για πολιτικούς και κοινωνικούς λόγους ήταν ανίκανη να αντιδράσει.
      Ο αγώνας για μια καινούργια κοινωνία φάνηκε να εγκαταλείπεται από το Χριστιανισμό.
 ·         Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: Αναπτύχθηκαν θεολογικά ρεύματα που ανανέωσαν τον αγώνα ενάντια στην αδικία και την προκατάληψη


ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΡΕΥΜΑ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ - ΣΚΟΠΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ενεργός ρόλος του Χριστιανού στα κοινά
Αντίσταση των φτωχών τάξεων ενάντια στην αδικία
ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
Άνοιγμα της Εκκλησίας στο εσχατολογικό μέλλον
ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Αξιοποίησε τις αναφορές της Υπαρξιακής Φιλοσοφίας στη σχέση Θεού- ανθρώπου
 ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Αποκατάσταση στης θέσης της Γυναίκας στο Χριστιανισμό

ΜΑΥΡΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Αποκατάσταση της θέσης των μαύρων στο Χριστιανισμό

·         Η Ορθόδοξη Θεολογία παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις σύγχρονες θεολογικές κινήσεις και διαλέγεται γόνιμα μ’ αυτές στο δικό της ιστορικό χώρο.


& ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
1.    Αναφέρετε περιπτώσεις προκατάληψης στην καθημερινή σας ζωή. Τι αποτελέσματα έχουν;
2.    Ποια στάση πρέπει να κρατά ο Χριστιανός απέναντι στα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας;



[1] ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΣ: Η τάση για οργάνωση σε ιδιαίτερη τοπική εκκλησία ανά έθνος, μέσα σε ένα ενιαίο κράτος. Αν σε ένα κράτος μένουν πιστοί πολλών εθνών πρέπει να ανήκουν σε μία Εκκλησία, για να μη χωρίζονται λόγω της εθνότητας τους.

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013


Δ. Ε. 22  ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

           
ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ : Το κέντρο της Χριστιανικής Λατρείας. Οι ακολουθίες, οι τελετές και τα                       μυστήρια συνδέονται άμεσα μ’ αυτή.
  •   Συστήθηκε από τον ίδιο το Χριστό κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου.
  •   Όλη η δράση και η διδασκαλία του Κυρίου ήταν μια προετοιμασία για την ιερή εκείνη στιγμή κατά το Μυστικό Δείπνο.
  •  Σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής (Ιουδαϊκό Πάσχα) και την αρχή μιας νέας εποχή           (Ο Χριστός εγκαινιάζει το νέο και αληθινό Πάσχα).

  Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΠΟΧΗ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
  •   Επανάληψη των πράξεων του Χριστού κατά  το Μυστικό Δείπνο: προσευχή,      ψαλμωδία, διδασκαλία, τέλεση της Θ. Ευχαριστίας (ευλογία άρτου και οίνου και κοινωνία όλων των πιστών).

  •   Πριν από τη Θ. Ευχαριστία: Δείπνο Αγάπης ( βραδινές ώρες).

 2ΟΣ ΑΙΩΝΑΣ
  •  Η Θ. Ευχαριστία διαχωρίζεται από το Δείπνο της Αγάπης.
  •   Τελείται στους Τάφους των Μαρτύρων τις πρωινές ώρες.
  •   Επιστολή Αποστόλων – Ασπασμός της Ειρήνης- Ευλογία των πιστών- Ευχή Ευχαριστίας.
  •   Επίκληση Αγ. Πνεύματος ( για καθαγιασμό και μεταβολή Άρτου και Οίνου).
  •   Κοινωνία Σώματος και Αίματος του Χριστού από  τους πιστούς.



 Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ
2ος αιώνας : Δεν υπήρξε σταθερό κείμενο για τις ευχές της Θ. Ευχαριστίας. Το περιεχόμενο των ευχών ήταν προϊόν ελεύθερης έμπνευσης.
4ος αιώνας: (Μετά τους διωγμούς): Καταγραφή Προφορικής Παράδοσης, Πρώτα Κείμενα.             Καταγραφές ευχών για τη Θ. Ευχαριστία (λόγω των αιρέσεων) Λειτουργίες με τα ονόματα των Πατέρων ( Μ. Βασιλείου,
Ιω. Χρυσοστόμου)
                          Ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος ως σήμερα.
  H Λειτουργία του Ιωάννη του Χρυσοστόμου τελείται πιο συχνά από όλες.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Δ.Ε. 17 Ο ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ ΑΔΕΛΦΟΣ



Πηγή : http://www.youtube.com/watch?v=gvPQFS8dH4A

Δ. Ε. 17 Ο ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣ ΑΔΕΛΦΟΣ

ΣΚΟΠΟΙ – ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ
Οι μαθητές: α) Να γνωρίσουν το περιεχόμενο της κοινωνικοποίησης στο ορθόδοξο ήθος.
 β) Να διδαχθούν τους τρόπους με τους οποίους αυτή η κοινωνικοποίηση ενεργοποιείται έμπρακτα.
 γ) Να συνειδητοποιήσουν ότι το δικαίωμα στη ζωή ανήκει σε κάθε άνθρωπο.
 δ) Να αξιολογήσουν τον ευρωπαϊκό ανθρωπισμό και να κατανοήσουν τον ορθόδοξο ανθρωπισμό ως πηγή ζωής.
                              ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

α) Η χριστιανική έννοια της κοινωνικότητας
·         Βασικό και ιδιαίτερο γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης είναι η κοινωνικότητα.
·         Πολλοί και ποικίλοι παράγοντες(φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον), διαμορφώνουν την κοινωνικότητα του ανθρώπου.
·         Η κοινωνικότητα αναπτύσσεται σε συνδυασμό  με :
1.    Το πνευματικό υπόβαθρο
2.    Τη δημιουργικότητα
3.    Την αγωνιστική προσπάθεια του ανθρώπου να εναρμονιστεί προς το κοινωνικό  του περιβάλλον.

Χριστιανική βιοθεωρία και κοινωνικότητα
Η Χριστιανική κοινότητα εδράζεται πάνω σε 2 βασικά θεμέλια:
     1.    Η πεποίθηση ότι ο Θεός ως Δημιουργός  είναι ο Πατέρας όλων των ανθρώπων (Κυριακή Προσευχή)
       2.    Η αρετή της Αγάπης.
Για τον αληθινό χριστιανό ο άλλος είναι αδελφός και όχι απλά συνάνθρωπος ως μια ανώνυμη μονάδα του κοινωνικού συνόλου.
Προϋπόθεση επιτυχίας της κοινωνικοποίησης: Η υπέρβαση του ατομισμού.
«Πάντα οὒν ὅσα ἂν θέλητε ἴνα ποιῶσιν ὑμὶν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς»

β) Ο ορθόδοξος ανθρωπισμός
Ανθρωπισμός( Αναγέννηση 14ος – 15ος αι.):
·         Θέτει ως κέντρο, άξονα και μέτρο κρίσης των αξιών τον άνθρωπο ως αυταξία.
·         Αποβλέπει στη διαμόρφωση του ιδανικού ανθρώπινου τύπου με την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την αρμονική εξέλιξη των πνευματικών δυνάμεων του ανθρώπου.
·         Βοήθησε στην πρόοδο και τη δημιουργία, μόρφωση και αγωγή με βάση τις αρχές και   τις αξίες της κλασικής αρχαιότητας.

Ορθόδοξος Ανθρωπισμός

 Κέντρο, άξονας και αξιολογικό κριτήριο: Το θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού
 Θεανθρωποκεντρικός προσανατολισμός
·         Όλοι οι άνθρωποι θεωρούνται  αδέλφια με σκοπό την ισότητα όλων ενώπιον του κοινού Πατέρα, του  Θεού.
·         Επιθυμία του χριστιανού, ως μέλους της σύγχρονης κοινωνίας, είναι η εφαρμογή των Ευαγγελικών αρχών της Ελευθερίας, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης και της Αλληλεγγύης.
Χαρακτήρας κοινωνικής υπηρεσίας με κύριο αποδέκτη τον συνάνθρωπο ως αδελφό.

γ) Η πληρότητα της ζωής σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο
  • Η πληρότητα της ζωής του ανθρώπου επιτυγχάνεται όταν ικανοποιεί όλες τις βιολογικές και πνευματικές του ανάγκες
  •  Ο Χριστιανός επιδιώκει την πληρότητα της ζωής, έχοντας ως κριτήριο την αξιολογική προτεραιότητα της ψυχής, χωρίς να περιορίζεται σε ατομικά πλαίσια, αλλά επεκτείνεται σε κοινωνικό επίπεδο.

Στο χώρο της Εκκλησίας , άνθρωπος και ο συνάνθρωπος υπό το βλέμμα του Θεού της αγάπης, συνεργάζονται για τη συγκρότηση της θεανθρώπινης κοινωνίας.

 Η ενότητα των πιστών μεταξύ τους και με το Χριστό , προϋποθέτει την κάθετη και οριζόντια διάσταση της αγάπης, και αυτό είναι προσωπική μας υπόθεση.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Δ. Ε. 21 Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ: ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ     
             ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ
           
ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
Α. ΒΑΠΤΙΣΜΑ
1) Ιστορία του Βαπτίσματος.
 Βάπτισμα: Μυστήριο που το σύστησε ο Κύριος, με την εντολή που έδωσε στους μαθητές
                    Του να βαπτίζουν τους ανθρώπους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και
                    του Αγίου Πνεύματος.
  •   Με το Βάπτισμα γίνεται η ένταξή μας στην Εκκλησία.


ΠΡΩΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
·            Οι άνθρωποι βαπτιζόταν μεγάλοι. Προηγούνταν τρίχρονη κατήχηση. Τη νύχτα του Πάσχα βαπτιζόταν ομαδικά.

ΣΤΑΔΙΑ ΚΑΤΗΧΗΣΗΣ
1. ακροώμενοι: Άκουγαν το λόγο του Θεού, χωρίς άλλη υποχρέωση.
2. κυρίως κατηχούμενοι: Παρακολουθούσαν το πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας, με την υποχρέωση να ζουν χριστιανικά.
3.φωτιζόμενοι: Τελευταίο στάδιο, λίγες εβδομάδες πριν το Βάπτισμα.

5ος ΑΙΩΝΑΣ
·            Επικράτηση του Νηπιοβαπτισμού.
·            Η κατήχηση ανατέθηκε στον ανάδοχο και στους γονείς του νηπίου.

2) Η Τελετή του Βαπτίσματος.
ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ  Τελείται στον Πρόναο: Ο Ιερέας και ο ανάδοχος με το νήπιο στην αγκαλιά.
Ο Ιερέας σφραγίζει, με το σημείο του σταυρού, το παιδί στο όνομα της Αγίας Τριάδος.
1.    Εκφώνηση του ονόματος του παιδιού.
2.    Ανάγνωση Ευχών.
3.    Απόταξη του σατανά(Δύση) και Σύνταξη με τον Χριστό(Ανατολή=φωτεινό βασίλειο)
4.    Απαγγελία του συμβόλου της Πίστεως.
5.    Ανάγνωση Ευχής.(παράκληση προς το Θεό να αξιώσει με τη Χάρη Του το νεοφώτιστο.

 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΔΟΧΟΥ
Ομολογεί για λογαριασμό του παιδιού την πίστη της Εκκλησίας, που πρέπει να είναι σαρκωμένη και έκδηλη και στη δική του ζωή.
 
 ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΑΣΗ Η καθαυτό τελετή του βαπτίσματος.
  1.    Αγιάζεται το νερό και ευλογείται το λάδι με ευχές.
  2.    Αλείφεται το νήπιο με λάδι.
  3.    Τριπλή κατάδυση και ανάδυση του νηπίου στο νερό της  κολυμβήθρας.
  4.    Χρίεται το νήπιο με Άγιο Μύρο.
  5.    Ντύνεται το νήπιο στα ολόλευκα.




ΥΛΙΚΑ – ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ

1. ΝΕΡΟ:  Έχει τις ιδιότητες του καθαρισμού από την αμαρτία, της καταστροφής του
                  παλαιού ανθρώπου και της ζωτικότητας με την αναγέννηση σε μια νέα ζωή.
2. ΛΑΔΙ:   Μ’ αυτό αλείφονταν οι αθλητές της Πάλης. Συμβολίζει τον αγώνα ενάντια στο
                 κακό.
3. ΚΟΨΙΜΟ ΤΡΙΧΩΝ: Συμβολική πράξη:  α) Μια μικρή θυσία στο Λυτρωτή.
 β) Ο νέος χριστιανός ανήκει πλέον στον Χριστό.

(Στην αρχαία εποχή, οι δούλοι με την κουρά ανήκαν στον κύριό τους).

3) Η Θεολογία του μυστηρίου του Βαπτίσματος.
1.    Πολιτογραφείται και εγγράφεται στα μητρώα της εκκλησίας ένα νέο μέλος.
2.    Απαλλαγή από την Προπατορική αμαρτία (αν είναι μεγάλος από όλες τις αμαρτίες).
          “Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε” (Γαλ.3,27)
3.    “Λουτρό Παλιγγενεσίας”(Τιτ.3,5):Αναγέννηση, νέα δημιουργία, συγχώρεση για
                                                             αμαρτήματα, Θάνατος της αμαρτίας.

Β. ΧΡΙΣΜΑ
Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΗΣ
(Π.Δ.): Βασιλείς, Ιερείς, Προφήτες, χρίονται πριν αναλάβουν το έργο τους. Σημάδι κλήσης
           και αφιέρωσης στο Θεό.
(Κ.Δ.): Ο Κύριος είναι ο Μεσσίας(=χρισμένος) Ως άνθρωπος χρίστηκε με το Άγιο Πνεύμα
            (Βάπτιση)
             Οι Απόστολοι θέτουν τα χέρια τους στους βαπτισμένους. Με τη  χειροτονία
            λάμβαναν το Άγιο Πνεύμα ( Πραξ.8,17).

ΤΕΛΕΤΗ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ
§  Ο Ιερέας ( ύστερα από ευχή) χρίει το νεοφώτιστο σ’ όλα τα μέρη του σώματός του με  Άγιο Μύρο, κάνοντας το σημείο του σταυρού και λέγοντας: Σφραγίς δωρες Πνεύματος γίου μήν.

§  Η συμβολική αυτή πράξη : βεβαιώνει τη δωρεά των χαρισμάτων του Αγ. Πνεύματος.

ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΣΗΜΑΣΙΑ
§  Με το Χρίσμα: Εξοπλιζόμαστε, τελειοποιούμε τις πνευματικές μας δυνάμεις. Γινόμαστε  κοινωνοί και μέτοχοι της ζωής του Χριστού.